żeby mógł powstać antykwariat, musiała powstać książka, aby mogła powstać książka musiał powstać papier. tak w skrócie możemy opisać historię antykwariatu. Postaram się jednak opisać to bardziej szczegółowo:
Jak wiele rzeczy używanych na codzień, także papier wynaleziono przypadkiem. Po raz pierwszy otrzymano go w Azji, jako pozostałość po myciu jedwabnej waty, czynność tę wykonywano na matach. Polegała ona na zwilżaniu i ubijaniu jej cepami. Po zdjęciu waty na matach osadzał się cienki nalot, po którym po wyschnięciu można było pisać. Ponieważ jadwab był bardzo drogi Chińczycy zastępowali go włóknami roślinnymi (np. łyko morwy) i szmatami z lnu.
Masa papierowa składała się z włókien miażdżonych tkanin i tłoczonych na cienkie arkusze. Z czasem dodano do składników włókna roślinne, czy inne surowce (np. sieci rybackie). Nowy materiał rozpowszechnił się bardzo szybko dzięki przychylności cesarza. Tajemnica produkcji papieru była swietnie strzeżona prez prawie 700 lat.
ok. 750 r.
RĂłwnie ciekawe jak powstanie papieru jest historia pergaminu: JuĹź Egipcjanie utrwalali swe myśli na skĂłrze, najstarsze zabytki pochodzą z 2000 r. przed Chrystusem, takĹźe Ĺťydzi, Persowie i Grecy znali i uĹźywali oczyszczonej z włosia skĂłry zwierzęcej jako materiału pisarskiego. Dopiero w okresie hellenistycznym, ok. III/II w. przed Chrystusem udoskonalono proces tworzenia skĂłrzanego materiału do pisania, początkowo na wybrzeĹźu Azji Mniejszej, a zdaniem rzymskiego uczonego z I w. przed Chrystusem - Warrona, w Pergamonie. Dzięki Herodotowi wiemy, Ĺźe Grecy jońscy nazywali książki pisane na skĂłrze diphterai (grec. \\\’skĂłra\\\’), nazwa \\\’pergamin\\\’ przyjęła się dopiero ok. IV w. n.e. Rzymianie \\\’skĂłrzane\\\’ strony nazywali membrana. Popularność skĂłry jako podkładu piśmienniczego wiąże się prawdopodobnie ze współzawodnictwem, jakie istniało między krĂłlami Egiptu i Pergamonu, dotyczące rozwoju dwu \\\’konkurencyjnych\\\’ bibliotek staroĹźytności. Ptolemeusz wstrzymał eksport papirusu dla biblioteki AttalidĂłw (Pergameńskiej), co miało zahamować jej rozwĂłj. To jednak nie przyniosło mu oczekiwanych rezultatĂłw, gdyĹź pergameńczycy importowany papirus zastąpili materiałem własnej produkcji - skĂłrą, specjalnie przygotowaną i poddaną obrĂłbce technicznej.
Najstarszymi zabytkami światowego piśmiennictwa (pochodzącymi z II i III w. n.e.), zachowanymi do czasów współczesnych są kawałki papieru z Lob-nor - tybetańskiej pustyni, odnalezione przez Svena Hedina.
Znaleziono też rękopisy papierowe schowane w świątyni Tun Huang w Turkiestanie, które obecnie złożone są w British Museum in London, w Bibliotece Narodowej w Paryżu, oraz w Chinach i w Japonii. Starożytna książka napisana na papierze miała formę zwoju.
Arabowie nauczyli się wytwarzać papier (potrzebny m.in. aby produkować książki)od chińskich jeńców, ujawniając z czasem tę tajemnicę innym krajom arabskim. Prawdopodobnie już w III wieku składniki do wytwarzania papieru znali Koreańczycy. W VI wieku umiejętność tę posiedli Japończycy, którym tajemnicę wytwarzania papieru zdradził koreański mnich Doncho. Japoński papier, niedługo po tym, stał się lepszy jakościowo od koreańskiego. W IX w. istniało w Japonii ponad 40 warsztatów produkujących papier wysokiej jakości m.in. z kory drzew kozo, mitsumata i krzewu gampi.
W wiekach od VII do IX materiał ten wyrabiano także w Iranie, Indiach i Arabii. Poprzez migrację ludów droga papieru obiegła cały świat. Do Europy dotarł jedwabnym szlakiem, który biegł przez Azję Środkową, Persję, Egipt, Afrykę i Hiszpanię. Tu w 1154 r. zbudowano pierwszą papiernię. Niezależnie od Chin w Ameryce Środkowej w plemieniach Majów wyrabiano materiał papierniczy z kory i łyka dzikiego figowca. Do Polski papier dotarł ok. XV wieku.

Inne wpisy

• Taniec z ogniem nie jest niebezpieczny
• Preventic a odporność organizmu
• Polskie Ewy
• Węgry to kraj wĂłd leczniczych
• Zaburzenia potencji