ADHD to angielskie określnie zaburzenia znanego jako zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi lub też jako nadpobudliwość psychoruchowa. Schorzenie to jest znane od wielu lat, jednakże dopiero od niedawna w Polsce można mówić o początkach jego prawidłowego diagnozowania i leczenia.
Wiele jest objawów ADHD, a także zachowań, które mają związek z tą chorobą. Podstawowe objawy to nadmierna ruchliwość, impulsywność i nieumiejętność koncentracji. Jednakże są też i inne przejawy zaburzenia. U dorosłych z ADHD można w wielu wypadkach zaobserwować skłonność do wycbuchania złością i irytacji. Wiąże się to z ich impulsywnością.
Czasem bywa, że na przykład irytująca sytuacja może prowadzić do wybuchów złości. Wybuchy emocjonalne nie są dla osób z ADHD niczym niezwykłym. Dla partnerów osób z ADHD, nieobciążonych tym zaburzeniem, ich skłonność do nadmiernej irytacji, złości czy wręcz wściekłości może stanowić poważny problem.
Rozwiązaniem tego problemu mogą być terapie ADHD. Są to działania psychoterapeutyczne - indywidualne i grupowe, które pomagają osobom cierpiącym na nadpobudliwość psychoruchowa wypracować wzorce zachowań akcpeptowalne społecznie i nauczyć panowania nad emocjami. Takie terapie to nierzadko ostatnia deska ratunku dla dużej rzeszy nadpobudliwych dzieci i dorosłych.


One Response
W przypadku ADHD rodzice zazwyczaj szybko orientują się, że z ich dziciem coś jest nie tak. Noworodki z ADHD charakteryzują się wiecznym płaczem, małe dzieci są bardzo niespokojne i urządzają rodzicom bardzo pracowite dni i nieprzespane noce.
February 15th, 2008 at 11:41 am
1[...] może stać się czarną owcą w rodzinie i środowisku - zwłaszcza jeśli np. jego rodzeństwo na ADHD nie cierpi. W późniejszym czasie dochodzą do tego problemy w szkole, w życiu zawodowym, w życiu [...]
RSS feed for comments on this post · TrackBack URI
Leave a reply
You must be logged in to post a comment.