Przemysłową produkcję mebli giętych rozpoczął Michael Thonet. W jego fab­rykach produkowano głównie krzesła, fotele, łóżka i fotele bujane, potem całe komplety do salonu, jadalni, sypialni (tablica XVIII). Siedziska foteli i krzeseł wytwarzano w trzech odmianach: ze sklejki, z wypalonym lub wygniatanym wzorem (japońskim słońcem, pawimi piórami, kwiatami i in.) albo z nawierco­nymi otworami w ozdobnym układzie, wyplatane trzciną hiszpańską i tapicero­wane, kryte tkaniną lub skórą. Początkowo formowano meblowe elementy gięto-klejone z 4—5 warstw drewna bukowego; elementy te następnie okleinowano mahoniem lub orzechem meble dziecięce . Dopiero około 1859 roku zaczęto wy­twarzać gięte elementy mebli wyłącznie z litego drewna bukowego, rzadziej jesio­nowego. Zastosowano przy tym nową metodę gięcia elementów drewnianych, używając stalowej taśmy na zewnętrzne strony elementu giętego. W ten sposób ułożona taśma przejmowała na siebie większą część naprężeń rozciągających, co zapobiegało pękaniu elementów gię­tych. Elementy mebli, zwłaszcza szkiele­towych, łączono złączami czopowymi z gwintowanym czopem i wkrętami. Dzięki temu można było demontować meble do transportu. Później elementy mebli łączono na okrągły czop klejony z ramą. Nogi tylne łączono z ramą na śrubowkręt, inne elementy na wkręty.meble kuchenne Meble Thoneta mają wiele zalet. Są lekkie dzięki niewielkim, w zasadzie ujednoliconym przekrojom elementów. Mimo że przekroje elementów są małe, meble Thoneta okazały się bardzo trwa­łe. Stanowią wyposażenie zarówno mie­szkań, jak i lokali użyteczności publicz­nej. Trwałość swoją zawdzięczają głów­nie wyeliminowaniu z konstrukcji szkie­letowych niektórych połączeń, tak że jeden element pełni kilka funkcji. Dla przykładu nogi tylne oraz boczne eleme­nty i zwieńczenie oparcia albo podłokietnik, jego podpory i łączyny nóg fotela wykonane są z jednego elementu (pręta).
meble kuchenne Możliwości łączenia konstrukcji szkieletowych mebli wykonanych z prę­tów (rysowanych jakby jedną wijącą się linią) z innymi materiałami, np. tapi-cerskimi czy sklejką, stwarzają projekta­ntom szanse realizacji interesujących, o nietypowych rozwiązaniach projektów. Po 1921 roku w fabrykach Thoneta rozpoczęła się również masowa produk­cja mebli giętych z rurek stalowych. Projektantami tych mebli byli Marcel Breuer, Ludwig Mieś van der Rohe i Le Corbussier.

Inne wpisy