Termin ten ma dwa znaczenia: pierwszy z nich to forma muzyki tanga argentyÅ„skiego Å‚Ä…czÄ…cego elementy jazzu i muzyki klasycznej; natomiast 2 to styl taÅ„ca tanga argentyÅ„skiego, w którym prowadzenie partnerki jest dynamiczne i zmienia siÄ™ pomiÄ™dzy bliskim i otwartym trzymaniem. PoczÄ…tków tanga należy szukać w Ameryce PoÅ‚udniowej gdzie niewolnicy afrykaÅ„scy przywozili swe taÅ„ce, pieÅ›ni i rytmy. Najprawdopodobniej nazwa tango wywodzi siÄ™ od “tangano” - nazwy okreÅ›lajÄ…cej taniec niewolników afrykaÅ„skich. Proces ksztaÅ‚towania tanga trwaÅ‚ bardzo dÅ‚ugo, byÅ‚y to caÅ‚e wieki. W poczÄ…tkowym okresie nie cieszyÅ‚o siÄ™ ono dobrÄ… sÅ‚awÄ…, taÅ„czone byÅ‚o głównie w knajpach, spelunach, taÅ„czyli je ludzie proÅ›ci, marynarze i robotnicy. Stopniowo taniec nabieraÅ‚ pewnej ogÅ‚ady, chociaż w pewnym okresie wÅ‚adze Nowego Jorku zastanawiaÅ‚y siÄ™ nawet nad wydaniem ustawy zakazujÄ…cej tanga. PierwszÄ… zaÅ› próbÄ™ okreÅ›lenia teorii i techniki tanecznej podjÄ™to na konferencji w Londynie w 1922 roku. Nauka taÅ„ca tango jest prosta wystarczy jedynie odrobina wolnego czasu i chÄ™ci. W Polsce nie jest to taniec powszechnie znany. Nie taÅ„czy siÄ™ go na zabawach, weselach i innych tego typu imprezach kulturalnych.

Inne wpisy